Muziekblad HEAVEN (*** drie sterren)

De tweede cd van deze Nederlandse rootsadepten bevat zestien songs, van covers van Randy Newman, Shelby Lynne en Mose Allison tot b.v. De Lange’s direct door New Orleans beïnvloede Get Down To The Mardi Gras. Louis ter Burg – drums/mandoline, Evert Willemstijn – bas/zang, Abel de Lange gitaren/zang en nieuwkomer Marius Bos – accordeon/trekzak/Hammond/zang spelen ze enthousiast én met kennis van zaken. Funkuitstapjes voelen zich duidelijk thuis tussen texmex, cajun, zydeco en het verrassende, van JW Roy en Gerard van Maasakkers bekende Als Je Ooit. De vier veteranen uit o.m. De Raggende Manne, Meike Touw's Tutti Frutti, Paolo Passionato & the Pennies From Heaven en het nog actieve Swamp kennen die genres en hun instrumenten als hun broekzakken en wisselen swingende songs regelmatig af met ballads. Zij en hun gasten wentelen zich zo met hoorbare liefde in muzieksoorten die ze zich eigen hebben gemaakt.
       (Ruud Heijjer)

www.bluesmagazine.nl januari 2010

Kijk naar buiten en je begrijpt onmiddellijk wat ik bedoel bij het schrijven van het volgende relaas. Het is hartje winter dus de timing had niet beter kunnen zijn voor de Amsterdamse formatie The Bayou Mosquitos.
Deze mensen komen met een werkelijk erg lekker album waar de warmte vanaf straalt in alle geuren en kleuren. Ze brengen namelijk een mix van Tex mex, Cajun, Rhythm & Blues, Country en Blues klanken en doen dat vooral erg goed. In de Americana hoek wordt Nederland steeds beter vertegenwoordigd en naar mijn idee doen ze ook echt niet meer onder voor hun Amerikaanse collega's. In Nederland zijn er al aardig wat bands actief in dit genre maar Cajun is toch ietsje minder goed bedeeld. Voorbeelden van mensen die dat wel doen zijn natuurlijk Louisiana Men, die dat al jaren doen en vooral met veel succes. Op festivals kom je dit regelmatig tegen en het is zeker sfeer verhogend te noemen.
De oorsprong van deze muziek ligt natuurlijk in de Cajun streek waar de muziek ook vaak Franstalig was en een typische instrumentatie kende in de diverse nummers en traditionals die dit gebied rijk is. Muzikaal kennen we natuurlijk grootheden als Clifton Chenier en Flaco Jimenez, maar ook mensen als Ry Cooder en John Hiatt deden veel van dit soort dingen en wat te denken van Linda Rondstadt.
Deze band speelt een album vol met een aantal covers die naar hun eigen hand zijn gezet en verassend klinken vaak maar ook een aantal eigen nummers die vooral de moeite waard zijn.
De typische instrumenten zijn aanwezig al mis is het wasbord wel. De viool, accordeon en de meerstemmigheid spelen natuurlijk de hoofdrollen en die zijn voorwaar niet misselijk te noemen. Dit gezelschap weet wat ze moeten doen, niet gewoon nummers nakauwen maar er echt iets mee doen en ze doen dat vooral erg vakkundig en goed.
Tel daarbij op dat ze een aantal zeer interessante gasten laten meedoen en je krijgt een plaatje om te zoenen! Ook leuk om te weten is dat dit album al zijn oorsprong in 2008 vond en opgenomen werd met een 2 sporen bandrecorder op een eigen soort van Delta in Nederland, Zeeland. De sfeer is warm, broeierig, uitbundig, intens, gevoelig en vooral boeiend en uit het hart.
Dit is een album wat zich veel laat draaien en hoe meer je het afspeelt, hoe mooier hij wordt.
Voordat we dan een aantal tracks en bijzonderheden gaan belichten, eerst dan maar even de bezetting van deze kunstenaars, want dat zijn het.

Marius Bos- accordeon, trekzak, Hammondorgel en zang
Abel de Lange- zang, gitaar, dobro, bajo sexto, lapsteel
Louis Ter Burg- drums, percussie en mandoline
Evert Willemstijn- staande en elektrische bas en zang

En dan toegevoegd en prachtige invullingen van:

Ramon Balderas Sanchez-zang
Gerrit de Boer-Viool
Rinus Groeneveld-Saxofoon
Frenk Van Meeteren-Mondorgel
JW Roy-Zang en Gitaar
Marijn Wijnands en Sido Notermans-zang

Elk nummer wordt door deze mensen op hun eigen manier ingevuld en dat zorgt voor kippenvel momenten kan ik je zeggen. Mexico Americano, de opener van dit album laat meteen zien waar het over gaat- op en top Tex mex dus. Dan volgt er een franstalige ballade, die oorspronkelijk van Roxanne Potvin is en ook zijn sfeer behoud, en heel lief klinkt. "Get Down To The Mardi Gras" is een eigen nummer dat spettert en vraag om te dansen, eigenlijk precies wat de titel aangeeft dus.
Vervolgens een prachtballade oorspronkelijk van Randy Newman- Louisiana 1927", maar wel 'eigen' gemaakt met prachtige samenzang en accordeon. "Lighthouse" is een instrumentale break die vooral erg mooi klinkt en in dit verband noem ik dan ook "The Snitcher", heel kort maar oh zo mooi en meteen denkend aan Leo Kotke qua gitaarspel..
Een van de absolute hoogstandjes is het nummer "Where I'm From" met werkelijk adembenemende vocalen waarbij de dames in het gezelschap een pracht klankkleur er aan geven. Het nummer is trouwens van Shelby Lynne maar dit is veel mooier vind ik.
Een nummer als "Across The Borderline" doet het natuurlijk altijd goed en dat is eigenlijk ook een beetje als de oudere uitvoeringen van onder meer Ry Cooder maar wel mooi ingevuld en natuurlijk ook herinnering oproepend aan "He'll Have To Go" van Freddy Fender.
De afsluiter van dit album is een duet met JW Roy en Abel De lange, een Nederlandstalig nummer, geschreven door grootheid Gerard Van Maasakkers. Erg mooi vind ik en ik denk dat ook de Amazing Stroopwafels dat graag gebracht zouden willen hebben (lijkt een klein beetje op "Oude Maasweg"). Ook Blof zou dit heel mooi kunnen brengen, maar het staat op dit album en dat is een groot compliment wat eigenlijk voor de hele schijf geldt!
Volgens de lijst op de hoes is het dan over maar er volgt nog nummer 17 die een prachtig gitaar stukje laat horen en aldus de plaat sfeervol af sluit. Hulde gewoon!
       (Frank van Engelen, bluesmagazine.nl)

Moors

"The Bayou Mosquitos leerden we kennen door een optreden in Noordpolderzijl, een gehucht aan de uiterste rand van Nederland, waar tegenwoordig helaas geen concerten meer plaatsvinden sinds de uitbaatster van het café onverwacht overleed. Live is het een geweldige band, met een zeer uiteenlopend repertoire, dat ook op hun tweede cd, Delta Darlings, terugkomt. Traditionele nummers uit het cajun, zydeco en texmexrepertoire (als Adelita, waar we hier een fragment van laten horen) worden afgewisseld met liedjes van Randy Newman, Julie Miller of Shelby Lynne, er komen wat fraaie instrumentals langs, er wordt zowel in het Spaans als in het Engels gezongen, en aan het einde, bij het bonusnummer, verrassend genoeg ook in het Nederlands. Dat was overigens een zeer aangename verrassing, want dit nummer van JW Roy en Gerard van Maasakkers klinkt hier magnifiek. Al met al is het een zeer gevarieerd album geworden, met een paar kleine maar niet echt hinderlijke stijlbreuken. In de Spaanse nummers wordt bijvoorbeeld hartverscheurend mooi samengezongen, terwijl de Engelstalige nummers nauwelijks meerstemmige zang bevatten. En Als je ooit klinkt met name ook dankzij de samenzang fantastisch. De eigen nummers van zanger en snarenman Abel de Lange mogen er overigens ook zijn. Mooi plaatje, heren, en neem alsjeblieft eens wat vaker een Nederlands nummer op!"
       (Holly Moors, www.moorsmagazine.com)

VPRO’s "ShoutingBoots" Radio 6

"Dit is nou zo’n echte gemene Bayou Mosquito. Heel vervelend. Behalve als ze met zijn vieren zijn en in je cd-speler zitten, of beter nog op een podium staan, want The Bayou Mosquitos uit Amsterdam en omstreken is een venijnig goed groepje muzikanten dat speelt of ze in de moerassen rond New Orleans geboren zijn. Zydeco, tex, mex, blues en jazz stoppen ze in hun muzikale gumbo. Elk jaar zetten ze het gezellige Amsterdamse kroegje Kapitein Zeppos op zijn kop tijdens het nieuwjaarlijkse Hangover Ball, en als je wilt ook je bruiloft of partij. Kijk maar op hun euhm, gezellige website. Maar we zouden The Bayou Mosquitos te kort doen als wij van Shouting Boots ze als louter feestband zouden aanprijzen. Want hun nieuwe cd Delta Darlings ontstijgt het braderie- en bruiloftsniveau flink. Marius Bos (accordeon, trekzak), Abel de Lange (zang, gitaar), Louis Ter Burg (percussie) en Evert Willemstijn (bas) hebben namelijk een hele goede plaat gemaakt waarop naast de gebruikelijke ayayayays! ook heel wat andere dingen zijn te horen. Mooie covers, gave instrumentals, fijne samenzang, mooie blues en lekker swingende New Orleans funk bijvoorbeeld. Luister maar eens naar Get On Down To The Mardi Gras, een compositie van Bayou zanger-voorman Abel De Lange. En dat allemaal opgenomen op een Telefunken Magnetophon 28 bandrecorder! (Ja, je leest het goed, zo’n ding met twee spoelen en een magnetische tape waarmee je voor de oorlog geluid opnam). Klinkt als een Amerikaans-Mexicaanse kerkklok, niet waar? Reden genoeg voor Koen en Jaap om de puntlaarzen en de luide overhemden uit de kast te halen en The Bayou Mosquitos een plek te geven op de nationale radio."
       (Jaap Boots, programmamaker VPRO, oktober 2009)

billybop.be

"The Bayou Mosquitos is a quartet from Holland. This party-band plays a wide variety of roots-music, situating around Tex-Mex, Cajun, Zydeco, Country, Blues and Folk. Their CD “Con alma y vida” came out in 2003. It includes a few original tracks (such as their nice Cajun inspired “A La Ville”) and personal interpretations of other songs. Their version of “Jolie Louise”, is dominated by a well sounding dobro by Abel de Lange. “Un Mojada Sin Licensia”, from Don Santiago Jiménez Sr., sounds real fine out of Rik Verhorst’s 3-row Hohner Corona Tex-Mex accordion. The Bayou Mosquitos also play a nice version of John Fogerty’s “Lookin’ Out My Backdoor”. It’s played acoustic, except for the electric guitar breaks, who are bringing the Country-atmosphere in the song. These mosquitos also show their very own view on songs like “Cajun Baby”, “Mercury Blues” and even “Rivers Of Babylon”. For more info on this band, check out their website."
        (http://www.billybop.be/styles/cajuncorner/cajuncorner.htm)

ROOTSTOWN MUSIC

"Bijna had ik dit kleinood over het hoofd gezien en dat gaan we hier onmiddellijk rechtzetten. Bij mijn laatste doortocht in Amsterdam was ik deze cd op het spoor gekomen via mijn goeie vriend Jan Willem Roy en dan weet je meteen ook in welke winkel ik hem opgepikt heb. The Bayou Mosquitos, schitterende groepsnaam overigens, is een 4-koppige band uit Amsterdam die het klaarspeelt van allerlei muziekstijlen uit Louisiana, Texas en Mexico tot één geheel te smeden. Het resultaat is een overheerlijke Southern gumbo van two-steps, cajun, Tex-Mex, New Orleans, cajun country, rootsrock, countryblues en swamppop. De ene keer zit je in San Antonio, een nummer verder beland je in New Orleans, vervolgens kom je in de border towns van Mexico en Texas terecht om ten slotte in de Louisiana bayous of bij de French Canadians te belanden. Opener A La Ville is van eigen makelij en had van Beausoleil kunnen zijn. Hun versie van Jolie Louise is een voltreffer van formaat, eerst is er de Jolie Intro waar de slide klinkt als een kruising tussen Ry Cooder en Sonny Landreth waarna een schitterende uitvoering volgt van de Daniel Lanois klassieker. Un Mojada Sin Licensia, origineel van vader Santiago Jimenez Sr., en Volver Volver zijn Tex-Mex klassiekers die ze zonder problemen naar hun hand zetten. Bij andere klassieke songs lijkt het alsof ze de songs helemaal uitgekleed hebben en met spaarzame instrumentatie opgevuld hebben. Luister maar naar Mardi Gras Mambo, Working In The Coalmine en Rivers Of Babylon. Jawel, Rivers Of Babylon. Prachtig in al hun éénvoud. Enkel gitaar, percussie, stemmen en een saxsolo in Mardi Gras Mambo. Working In A Coalmine van Allen Toussaint krijgt van hetzelfde laken een broek en wordt opgesmukt door een subtiele harmonicapartij. Idem dito voor reggaeklassieker Rivers Of Babylon met zijn schitterende instrumentale intro op akoestische gitaar. Toch zit er in deze nummers een lekkere drive. Party music zonder enige twijfel. In hun gumbo zit ook de nodige rootsrock, rootscountry en swampy bayou blues. Luister maar naar hun voortreffelijke uitvoeringen van Lookin' Out My Backdoor, My Automobile, Sugarcane, Cajun Baby en Mercury Blues, ons niet onbekend in hun originele versie maar hier ook met klasse gebracht. De Bayou Mosquitos bestaan uit Abel De Lange, zang, 6- en 12-snarige akoestische gitaren, elektrische gitaren, slide en dobro; Rik Verhorst, accordeon, akoestische gitaar en zang; Evert Willemstijn, staande bas en zang, en Chris Langerhorst, drums en percussie. De heren hebben een verleden bij muzikanten en groepen zoals daar zijn: Conjunto Johnny Pinetree, Danny Malando, Son Latino, Fernando Lameirinhias, Livin' Blues, Mieke Touw's Tutti Frutti etc... Gekende gastmuzikanten op deze cd zijn o.a. Rein Hartog, Rinus Groeneveld en Hans ‘Homesick’ De Vries. Voor even bevinden de bayous en de border towns zich aan de Amsterdamse grachten en daar heb ik geen enkel probleem mee."
       (Ben Vanhoegaerden, ROOTSTOWN MUSIC)